Το Pure Titanium, που ονομάζεται επίσης βιομηχανικό καθαρό τιτάνιο ή εμπορικό καθαρό τιτάνιο, βαθμολογείται σύμφωνα με το περιεχόμενο των στοιχείων ακαθαρσίας. Έχει εξαιρετική απόδοση διαδικασίας σφράγισης και απόδοση συγκόλλησης, δεν είναι ευαίσθητη σε θερμική επεξεργασία και οργανωτικό τύπο και έχει μια ορισμένη δύναμη υπό ικανοποιητικές πλαστικές συνθήκες. Η αντοχή του εξαρτάται κυρίως από το περιεχόμενο των ενδιάμεσων στοιχείων οξυγόνο και αζώτου. Οι ιδιότητες του 99,5% βιομηχανικού καθαρού τιτανίου είναι: πυκνότητα p =4. ψ =25%, ελαστικό μέτρο E =1. 078 × 105MPa, σκληρότητα HB195. Το κράμα τιτανίου είναι ένα κράμα που αποτελείται από τιτάνιο και άλλα στοιχεία. Είναι ένα σχετικά νεαρό μέταλλο με ιστορικό μόλις εξήντα ή εβδομήντα χρόνια από την ανακάλυψή του μέχρι σήμερα. Τα υλικά κράματος τιτανίου έχουν τα χαρακτηριστικά του ελαφρού βάρους, της υψηλής αντοχής, της χαμηλής ελαστικότητας, της αντοχής σε υψηλή θερμοκρασία και της αντοχής στη διάβρωση. Χρησιμοποιούνται κυρίως σε κινητήρες αεροσκαφών, πυραύλους, πυραύλους και άλλα εξαρτήματα.
Το τιτάνιο έχει δύο ισομορφές. Το τιτάνιο είναι ένα ισομερές με σημείο τήξης 1720 βαθμού. Όταν είναι κάτω από 882 βαθμούς, παρουσιάζει μια στενή εξαγωνική δομή πλέγματος, που ονομάζεται τιτάνιο. Όταν είναι πάνω από 882 μοίρες, παρουσιάζει μια δομή πλέγματος με επίκεντρο το σώμα, που ονομάζεται B titanium. Χρησιμοποιώντας τα διαφορετικά χαρακτηριστικά των παραπάνω δύο δομών του τιτανίου, προστίθενται κατάλληλα στοιχεία κράματος για να αλλάξουν σταδιακά τη θερμοκρασία μεταβατικής φάσης και το περιεχόμενο φάσης για να αποκτήσουν κράματα τιτανίου με διαφορετικές δομές (κράματα ιταλίου).
Τα στοιχεία κράματος τιτανίου μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με την επιρροή τους στη θερμοκρασία μετάβασης φάσης: ① Στοιχεία που σταθεροποιούν τη φάση Α και αυξάνουν τη θερμοκρασία μετάβασης φάσης είναι ένα σταθεροποιητικό στοιχείο, συμπεριλαμβανομένου του αλουμινίου, του μαγνησίου, του οξυγόνου και του αζώτου. Μεταξύ αυτών, το αλουμίνιο είναι το κύριο στοιχείο κράματος του κράματος τιτανίου, το οποίο έχει σημαντική επίδραση στη βελτίωση της θερμοκρασίας δωματίου και της υψηλής θερμοκρασίας της αντοχής του κράματος, μειώνοντας την ειδική βαρύτητα και αυξάνοντας το ελαστικό μέτρο. ② Στοιχεία που σταθεροποιούν τη φάση Β και μειώνουν τη θερμοκρασία μετάβασης φάσης είναι στοιχεία σταθεροποίησης Β. Μπορεί να χωριστεί σε δύο τύπους: ισομορφικό και ευετετετεκοειδές. Ο πρώτος περιλαμβάνει μολυβδαίνιο, νημαβία, βαναδικό κ.λπ. Το τελευταίο περιλαμβάνει χρωμίου, μαγγάνιο, χαλκό, πυρίτιο κλπ. ③ Στοιχεία που έχουν μικρή επίδραση στη θερμοκρασία μετάβασης φάσης είναι ουδέτερα στοιχεία, όπως το ζιρκόνιο και το κασσίτερο.
